مراسم گرامیداشت پنجاه و چهارمین سالگرد درگذشت زنده یاد سید حسین فلاح نوشیروانی برگزار شد
معاون فرهنگی اجتماعی دانشگاه افزود: «این سنت هر ساله که با مدیریت روابط عمومی دانشگاه و مشارکت مردم عزیز برگزار میشود، فرصتی است تا یادبود زنده یاد نوشیروانی را زنده نگه داریم و تاملی بر میراث گرانقدری که برای ما به یادگار گذاشته، داشته باشیم. ثروت واقعی و بالاتر از هر گنجی، هنر چگونه زیستن است که ارزشمندترین و گرانبهاترین هدیه او به جامعه بود.»
دکتر ضابط پور با اشاره به خدمات ارزشمند مرحوم نوشیروانی، خاطرنشان کرد: «او به ما آموخت که زندگی تنها نفس کشیدن نیست، بلکه سرشار از آموختن، رشد کردن و استوار ماندن است. امروز اینجا جمع شدهایم تا ادای احترام به این مقام شامخ داشته باشیم و زیستی آگاهانه، هدفمند و پرامید را سرلوحه خود قرار دهیم.»
وی سه میراث اصلی زنده یاد نوشیروانی را اینگونه برشمرد: «اولین میراث، انسانیت و مهربانی است؛ مهربانی که یک حس زودگذر نبود، بلکه عملی مستمر و آگاهانه بود. او به ما آموخت که مهربانی، دستگیری بیمنت، بخشش بدون چشمداشت و حضور گرم در لحظات سخت دیگران است. زیست واقعی در آراستن دل و قلب دیگران است و او با همین گنجینه قلوب را تسخیر کرد و در یادها زنده ماند.»
«دومین میراث، درس صداقت است؛ صداقت نه فقط پرهیز از دروغگویی، بلکه تجلی حقیقت در تمامی ابعاد زندگی و روابط انسانی. مرحوم نوشیروانی در ابراز مهربانی، بیان دغدغهها و صداقت با خود صادق بود. صداقت با خود یعنی پذیرش واقعیتها و شناخت نقاط قوت خود.»
«سومین درس از میراث او، استقامت بود. او در برابر طوفانها تسلیم نشد و با صبوری و پشتکار مشکلات را پشت سر گذاشت. او به ما آموخت که ناامیدی پایان کار نیست.»
معاون فرهنگی اجتماعی دانشگاه در پایان سخنان خود، ابراز امیدواری کرد که دانشگاهیان و جامعه تلاش کنند این درسهای زندگیبخش را در زندگی خود به کار برند. وی به افتتاح صندوقی توسط دانشگاهیان برای بخشش و مهربانی به دیگران و فعالیتهای خیرخواهانه کانون مرحوم نوشیروانی در میان دانشجویان اشاره کرد و به دانشجویان توصیه نمود که زنده یاد نوشیروانی و دانشگاه خود را همواره در یاد داشته باشند و بیش از پیش، درسهای زندگیبخش ایشان را در جامعه جاری سازند.
